İklim baskısı, yükselen maliyetler ve toprak yorgunluğu karşısında verimi korumanın yolu; analize, bitki dönemine ve saha gözlemine dayalı besleme programıdır.
GAP'ın yüksek üretim potansiyeli, kök bölgesindeki kimyasal ve fiziksel denge doğru yönetildiğinde gerçek kazanca dönüşür.
Toprak sağlığı; yalnızca içindeki besin miktarıyla değil, suyu tutma, havalanma, kökü büyütme ve mikro yaşamı destekleme kapasitesiyle ölçülür.
Pamukta çıkış, köklenme ve ilk vejetatif gelişim doğru yönetilmezse sezonun ilerleyen dönemlerinde yüksek doz uygulamalarla kaybı telafi etmek zorlaşır.
Mısırın yüksek verim potansiyeli, azotu çok vermekle değil; kök bölgesi, çinko, su ve potasyum dengesini doğru zamanda yönetmekle ortaya çıkar.
Tahıllarda başak sayısı, gövde dayanıklılığı ve dane ağırlığı; ekimden itibaren birbirini tamamlayan besleme kararlarıyla şekillenir.
Baklagiller havanın azotundan yararlanabilir; ancak güçlü kök, nodül, fosfor, molibden ve çinko olmadan bu avantaj verime dönüşmez.
Antep fıstığında bir yıl yüksek, bir yıl düşük ürün eğilimini tamamen ortadan kaldırmak zordur; ancak rezerv yönetimi, çiçeklenme ve hasat sonrası bakım ile fark azaltılabilir.
Sebzede pazar değeri; meyve sayısı kadar irilik, sertlik, renk, raf ömrü ve homojenlikle belirlenir. Bu kalite zinciri kök bölgesinden başlar.